ثنا و ثمین هدیه های آسمانی

سلام به فرشته های نازنینم و همه ی دوست جونیهامون که تو این مدت بهمون سر میزدند. بالاخره بعد از 7 سال خونه ی خاله مهتاب و عمو عبداله حال و هوای دیگه ای گرفت و صدای گریه های یلدا همه رو غرق شورو نشاط جدیدی کرد.من که در طی این چند سال از ثنا جدا نشده بودم،بدلیل اینکه خاله مهتاب خیلی به گردنم حق داشت،نتونستم بی خیال بشم و دل رو به دریا زدم و تصمیمم رو گرفتم که البته بیشترشو مدیون محبت مادرشوهر مهربونم هستم.ایشون بهم دلگرمی داد که از جانب ثنا خیالم راحت باشه.یک هفته خونه ی مادرشوهرم بود و با سرویسش هماهنگ کردیم که اونجا دنبالش بره.خلاصه همه چیز دست در دست هم داد تا من بتونم ذره ای از محبتهای خواهرم رو جبران کنم. سفرنامه مون رو در ادامه ی مطلب...

به ثنا میگم سوره ی حمد رو بخون.ثمین فورا اومده و میگه:"منم بلدم،منم بلدم" میگم بخون .میگه"بسم له رحمان رحیم قل هو اله احد...." تازه از بیرون اومدیم .دارم لباسمو عوض میکنم اومده با یه ناز و عشوه ای بهم میگه :"خدا به همراهت" هروقت به ثنا میخایم دیکته بگیم ،ثمین هم فورا دفتر و قلم میاره و میگه:"آجی ثنا بنویس بابا آب داد" عصر از خواب بیدار شده ،براش شیر و بیسکوئیت اوردم.میخوره و هی میگه:"هوووووم به به چقدر خوشمزه ست" از روضه برگشتیم.اومده تو اتاق دنبالم و میپرسه:"مامان فردا هم میریم روضه؟!" هر چی بهش میدم بخوره ،فورا دستش رو درازمیکنه و میگه :"برا آجی ثنا هم بده"بعد هم اول میره به آجی میده و بعد خودش میخوره. هر تاکسی که میبینه میگه:"...

تاریخ 17 آذر 91...چند روزه که ثمین گلی شروع کرده به پرسیدن.با یه ناز و عشوه ای هم میپرسه که دلمون میخاد درسته قورتش بدیم.کتاب رو باز میکنه و یکی یکی عکسهاشو اشاره میکنه و میپرسه:"این چیهههههه؟" دختر بلا حالا دیگه متوجه شده که ما چقدر خوشمون اومده،به چیزهائی هم که بلده اشاره میکنه و میپرسه.دو روز پیش از خواب عصر بیدار شد و اومد تو اتاق و یه نگاهی بهم انداخت و به ساعت اشاره کرد و گفت :اون چیههه؟"گفتم ساعته.بعد به قاب عکس عروسیمون اشاره میکنه و میگه:این چیه؟"گفتم عکس من و بابا.بعد خندید و گفت:"مامان دوبی یا (پفیلا) تو دستشه " دیدم منظورش دسته گله.چون گلهاش ریزه و سفید و زرده از دور شکل پفیلاست.خب بچه حق داره!بعد بغلش کردم و از نزدیک نشونش داد...

سلام به گل دخترای قشنگم و همه ی دوست جونیهامون که تو این مدت بهمون سر زدن. روزجمعه صبح(3 آذر ماه)به سمت ولایت حرکت کردیم.همه مون ذوق و شوق داشتیم.ثمین که توی راه هی میخوند:"دالیم میلیم مُدابلت"(داریم میریم مسافرت)برای ثنا هم که با یه زحمتی از خانومشون اجازه گرفتم و قول دادم که توی سه روز هفته ی اینده باهاش کار کنم که عقب نمونه.و خوشبختانه کلی هم جلو جلو نوشته بود و خانومشون کلی راضی بود.بعد از مدتها از طرف اصفهان رفتیم ولایت.جاده ی این طرفرو خیلی دوست دارم چون طبیعت واقعا زیبائی داره.بعد از تیران بارون شروع شد و تا خرم اباد همینجور میبارید و اصلا نتونستیم پیاده بشیم.ولی خیلی خوش گذشت.مخصوصا جائی که برای ناهار ایستادیم و اون تلاشی که بابارض...

سلام گلهای زیبای زندگی مامان و بابا  ثمین خانوم،اینروزا با جمله های قشنگ و شیرینت حسابی برامون دلبری میکنی.خیلی وقته که به جمله هات کلمه های زیادی اضافه میکنی.شاید با اون صدای ظریف و نازکت،خیلی از اطرافیان زیاد متوجه نشن اما من و بابا و حتی آجی ثنا و مامان جونها و باباجونها  و خاله هات که زیاد باهات حرف میزنن و صدات رو میشنون کامل متوجه میشن و برام قابل درک نیست ، دیگرانی که نسبت نزدیکتری باهات دارن،به جای اینکه ذوق کنن که یه بچه ی اینقدی  زود به حرف اومده و قاعدتا نمیتونه مثل یه بچه ی 3 یا 4 ساله به وضوح حرف بزنه،بعد از هر جمله ی شیرینی که میگی،ادا درمیارن و مسخره میکنن ! برای من و بابا و آجی هر حرفی که از لبهای...

سلامی به گرمی رنگهای گرم فصل پائیز. امروز٢٦ ابان 91 بعد از مدتها ،زدیم به دامان طبیعت که البته نصف بیشتر این قضیه رو مدیون استارت فهیمه جون دوست عزیزم هستم.ناهار خوردیم و رفتیم.هوا عالی بود.بچه ها کلی با تابی که بابارضا درست کرد،بازی کردن.ثمین هم کلی کیف میکرد و با توپش اون اطراف میچرخید.آفتاب که رفت پشت کوه ،یکباره هوا سرد شد و مجبور شدم لباسهای بچه ها رو عوض کنم و لباس گرم تنشون کنم.بعدش هم یه چرخی تو باغهای بادام زدیم و چون برداشتشون تموم شده بود چند تا دونه پیدا کردیم و همونجا خوردیم.برگشتنی هم رفتیم...بعدا میگم .تا آخر عکسها رو ببینین بعد رفتیم یه جائی که همه ش برف بود.واااااااای چقدر برف!!!!!...

فدای خنده های شیرین و زیبایتان گل دخترکانم. وقتی که خسته از همه ی کارهای روزمره میشوم،صدای دلنشین خنده های شماست که توان مضاعفم میدهد برای انجام بقیه ی کارها تا پاسی از شب... وقتی که تمام افکار پریشان و دوست نداشتنی به مغزم هجوم می آورند و باری از غم روی دلم مینشیند،صدای خنده های شیرین شماست که دورم میکند از همه ی غصه هائی که بر سینه ام سنگینی میکند... وقتی شما خوابید و من تنها بیدارم، و انتظار میکشم تا زودتر بیدار شوید و باز هم سراسر خانه را با شیطنتها و خنده های کودکانه تان پر کنید تا باز هم برگردم به لحظه های دور کودکی ام و دست در دست هم ،من عمو زنجیر باف بخوانم و شما با گفتن "بـــــــــــــــــــــــــــَلــــــــــــــــه" جا...

سلام خانوم خوشگل های من ثنای عزیزم،وقتی هفته ی پیش اومدی خونه و با خوشحالی اولین دیکته ای که نوشتی رو بهم نشون دادی ،اینقدر خوشحال شدم که محکم بغلت کردم و بوسیدمت.نه به دلیل اینکه این انتظار رو ازت نداشتم،چون میبینم و میدونم که ماشااله جزء شاگرد زرنگها هستی.خوشحالیم به ایندلیل بود که اولین آموخته هات رو از ذهنت به تصویر درآوردی .امروز هم که چهارشنبه ٢٤آبان ماه هستش،دومین دیکته رو داده بودی و باز هم بدون اشتباه و عالی بودی.انشااله موفق باشی و پیروز عزیز دلم. این متن رو خانم معلم برای دیکته ی اول تو دفترت نوشته بود: ...

یکی بود،یکی نبود.غیر از خدای مهربون هیچ کس نبود. یه گنجشک کوچولو بود که همیشه فراموشکار بود.یه روز مامانش بهش گفت که پسرم برو توی این برگ یه کم از برکه آب برام بیار.گنجیشکه رفت،اما توی راه یه پروانه دید و دنبالش کرد و برگه هم از پاهاش جدا شد و یادش رفت برای مامانش اب بیاره.بعد یکدفعه یه قورباغه،پروانه رو خورد.گنجیشکه گفت:"ای وای از دست این قورباغه ،بهتره برگردم خونه پیش مامانم " که یادش افتادآب نیاورده و برگش هم گم شده.با خودش گفت: "باید یه برگ دیگه پیدا کنم". همون نزدیکی یه درخت دید و خواست یه برگ برداره که متوجه شد زیرش یه کرم قایم شده.سریع کرم رو خورد و گفت:"به به!چه خوشمزه بود.تشنه م شد،بهتره برم یه کم آب بخورم." رفت لب برکه که آب بخ...